My Life Journal in Boston USA

posted on 04 Aug 2014 08:40 by coolta directory Food, Travel, Diary
โห กว่าจะล็อคอินเข้ามาได้ ลืมหมดพาสวงพาสเวิด
ไม่ได้อัพมาจะสองปีละ คิดว่าคงจะไม่ได้แตะแล้ว
แต่ก็เหมือนเขียนjournalอะนะ ตัวเองจะได้กลับมาย้อนอ่าน
 
วันนี้ก็ไปBostonมา ออกเดินทางตอนแปดโมง(จากCT)ไปถึงประมาณสิบโมง
ก็หาที่จอดรถแถว common wealth ave. เราชอบบรรยากาศบ้านเขามากเลยนะ
 
 
เครดิตรูปก็จะกากเพราะว่า Photoshopเสีย ๕๕๕๕๕๕๕๕
 
แล้วก็ลงเดินเรื่อยๆ ชมบ้านชมเมือง อากาศกำลังดียี่สิบองศาต้นๆ แต่แอบฝนตกเล็กน้อย
ก็เริ่มเดินจาก copley square
 
 
อือหื้มม ท้องฟ้าครื้มฟ้าครื้มฝนสุดๆ
 
 
เดินไปได้สักพักนึงฝนก็ตกลงมา ถึงจะไม่หนักแต่ก็ตกถี่ เลยต้องไปหลบอยู่ร้านสตาร์บัคก่อน
สั่ง mocha cookie cumble ไปแต่ ดันสั่งskim milk อือหื้มม รสชาติ ไม่คุ้มกะแคลฯที่ได้รับเลย
 
พอฝนหยุด ก็ออกเดินกันต่อ เลาะตาม boston common
 
 
บรรยากาศดีมว้ากกกกกกกกกกกก
 
 
ชอบอะ เห็นแล้วนึกถึงสวนหลวงร.๙ (แต่คนละฟีลเลยนะค.จริง)
อยากมาหน้า fall กะ spring มากกกกก คงenjoyกับธรรมชาติสุดๆ
 
 
State House
 
 
Old State House
 
วันนี้ทัวร์มาลงบอสตันเยอะมาก แอบสงสารไกด์ต้องใส่ชุดทหารอังกฤษ แลดูร้อน วันอื่นคงร้อนตาย
 
 
เราชอบถนน ตรอก ซอย บอสตันมากเลยนะ
แบบว่าถนนให้คนเดินจริงๆ แต่ละมุมละซอกก็ดูสวยงาม แถมสะอาด (ไม่เหมือน NY)
 
 
ละก็เดินมาถึง Quincy Market แต่ก็ไม่ได้ shop เพราะมะวานเพิ่งไป Marshells
กะว่าเดี๋ยวลงไปถึงท่าเรือแล้วจะวกกลับมาหาไรกินที่นี้แหละ
 
 
พอถึงท่าเรือ เดินๆแล้วก็ถ่ายรูปเล่นกัน แดดเริ่มออก
 
 
เสร็จแล้วก็เดินกลับมาที่ Quincy Market
 
ตอนแรกจะกิน wagamama ร้านอาหารญี่ปุ่นแต่เราไม่ค่อยอยากอาหารยุ่นเท่าไหร่
เลยเดินไปอีกฝั่ง มีร้านอาหารเมกันเลยตกลงเอาร้านนั้นแหละ
ก็เดินเข้าไปบอกมาสองคน ไม่ได้คิดอะไร ก็แอบนึกขำอยู่ว่าทำไมลูกค้านั่งมีหมวกไรแปลกๆบนหัว
พอนั่งปุ๊ป ก็รู้สึกว่าร้านเสียงดังมากกกก ลูกค้าโวยวายหรืออะไร
พอมองดีๆ เฮ้ยที่มันโวยวายน่ะ waiter นะ ไม่ใช่ลูกค้า แล้วก็เริ่มมองบรรยากาศรอบร้าน
เออ..ว่ะ นี่มันร้านอะไรฟะ ไมดูฮาร์ดคอ แล้วค่อยเห็นชื่อร้าน Dick's Last Resort!
 
 
อือหื้มม! แค่ชื่อร้านก็เถื่อนได้โล่ห์ละ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
สักพัก waiter ก็มา ถามว่าจะดื่มอะไร
แล้วฮีแกก็หยิบกล้องเราออกจากกระดาษรองอาหารแบบไม่ถะนุถะนอมเล้ย
เสร็จก็เขียนชื่อตัวเองลงบนกระดาษพร้อมกับแนะนำว่าวันนี้พี่แกจะเป็น server ให้เรา
พอตอนสั่งอาหารเราก็ยังไม่ได้ตัดสินใจว่าจะกินไร ก็ถามเฮียแกว่าค่อยสั่งmainทีหลังได้ไหม
ฮีแกก็เหวี่ยงใส่เลย บอกทำนองว่า จะสั่งไม่สั่งหะ!? ไม่มาถามรอบสองหรอกโว้ย ตัดสินใจเลยดิ้!
เราก็แบบ เอาไรดีวะ เปิดพลิกเมนูไปมา เราก็ไม่ตอบโต้ ไม่กล้ามองหน้าพี่แก
พี่แกก็แบบ อะไร nervous เหรอ? มาจากไหนเนี่ยหะ? เราก็ตอบไปว่าไทยแลนด์
แล้วก็รีบจิ้มเลือกเมนู พี่แกก็เออแค่นั้นแหละ! จะเลือกไรนักหนา
(ฮีแกเขียนออเดอร์ใส่บนกระดาษรองอาหารเราแล้วก็จะฉีกส่วนออเดอร์เราไป
จริงๆแล้วเราไม่ได้กลัวพี่แกเลยนะ แค่ยังงงๆกับธีมของร้าน๕๕๕
สักพักพี่แกก็วางน้ำมาแบบสไลด์มากับโต๊ะให้ พร้อมกับโยนหลอดใส่หน้า
(ร่วงลงพื้นหมดเลยโว้ยยยย)
แล้วสักพักก็มีพนง.อีกคนเอาซุปมาให้ (คนนี้ไม่มีการกระแทกกระทั้นใดๆทั้งสิ้น)
 
 
โต๊ะข้างๆเราก็เป็นกลุ่มวัยรุ่นผู้หญิง ชีแกก็วี้ดว้ายกระตู้วู้ไรไม่รู้ แล้วก็ตะโกนเรียก wait เราไม่หยุด
ลั่นร้านเลย สักแปป wait ก็เดินไปตรงผู้หญิงกลุ่มนั้นแล้ว ลากผญ.หนึ่งในกลุ่มมา จากนั้นพันด้วยเทป!
แบบพันติดกับเก้าอี้อะ ป้าดดดดด! แบบมองกันทั้งร้าน เพื่อนชีแกบ้างก็กรี้ดกร้าดกัน
บางก็เอามือบ้องปากกันแบบ OMG!! แล้วเฮียแกก็ยกผญ.พร้อมกับเก้าอี้ (แข็งแรงมว้าก)
ออกไปนอกร้านแบบตั้งกลางถนน ทุกคนข้างนอกก็งงกันใหญ่ เกิดไรขึ้นวะ๕๕๕๕๕
แล้วฮีแกก็ไปเอาหมวกมาเขียนไรไม่รู้มองไม่ทันมาใส่หัวผญ.คนนั้น
แล้วก็ไล่เพื่อนบนโต๊ะให้ไปถ่ายรูป ก็ดูวี้ดว้ายสนุกสนานกันใหญ่
 
พอเรานั่งกินซุปไปใกล้จะหมด เราก็โดนเตะเก้าอี้ ดังปัง แบบเฮ้ย ตกใจ เก้าอี้เลื่อนอะ ดีนะไม่ตก
หันไปเฮียแกนั่นเอง มาพร้อมกับอาหารmainของเรา แล้วก็พี่แกก็วางอาหารกระแทกลงโต๊ะ ปัง!
 
 
พอเรานั่งกินmainไปสักพัก พี่แกก็มาพร้อมหมวกกระดาษที่เขียนว่า "my server hates me :("
มาใส่หัวให้เรา (โดนเกลียดโดนไม่รู้ตัวสินะ งอแง) ละเฮียแกก็ไปดูแลโต๊ะอื่น
เราก็นั่งกินไปเรื่อย แล้วก็เริ่มรู้สึกตัวอีกครั้งว่า เฮียแกเดินมาหาเราอีกละ
ก็คิดในใจ จะโดนทารุณกรรมอะไรอีกฟะ เตะเก้าอี้? ปาของใส่? บลาๆ
ที่ไหนได้ ผิดคาด.. พี่แกเดินมา เป่าหู! แล้วก็กระซิบใกล้ๆหูว่า is everything alright?
ถ้ามีอะไรให้เรียกไอนะ เข้าใจมั้ย? แบบ เฮ้ยยยยย เปลี่ยนโหมดสุดๆ
และ น้ำเสียงแบบอ่อยมากกกกกกก กระซิบเบาๆ โอ๊ยยยย ตายยย สยิววววววโว้ย เขิน!
แล้วเราก็ขอถ่ายรูปพี่แก พี่แกก็สั่งให้เรายืน ไอ้เราก็คิดนะ เออจะเก๊กถ่ายท่าไหน ไม้ไหนละ
แต่พอเรายืนปุ๊ปพี่แกเตะเก้าอี้เราออกแล้วสวมกอดเราเลย!!
แบบ แน่นโคตรรรรรรรรรรร (มงมือมึงโดนหน้าอกกรูหมดแล้วโว้ยยยยยยยย)
ถ่ายเสร็จแล้วก็เอาแว่นเราไปใส่ แล้วก็เดินเฉิดฉายในร้าน
แล้วก็ตะโกนมาหาเราว่า Am I hot? พรืดดดดดด ขำอะ๕๕๕๕๕
พี่แกก็ยังพูดไม่หยุด ถามว่า หล่อใช่มะละ? อยากชวนไปนั่งดริ้งด้วยละซี่ บลาๆ
แล้วพี่ก็เอาแว่นมาคืน พร้อมบอกว่า we both are the same view แหมะ... เสี่ยวไม่หยุด
 
เราถ่ายรูปพี่แกตอนใส่แว่นเราไปด้วยนะ แต่ไม่เอาลงดีกว่าเนาะ๕๕๕๕๕
จะบอกว่าเฮียแกหล่อนะ ๕๕๕๕๕๕ ตอนแรกยังไม่ได้สนใจเท่าไหร่ว่าหล่อรึเปล่า
(ไม่กล้ามองหน้าด้วยซ้ำ๕๕
แต่พอเริ่มเห็นเวลาเฮียแกtake orderโต๊ะอื่น (ถึงจะกล้ามองเต็มๆตา)
แล้วแบบว่า แอร๊ย หล่อว่ะ... (-v- ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
 
พอกินกันอิ่มหนำสำราญเสร็จแล้วเราก็มุ่งหน้าไป China town
 
 
ถนนสวยยยยยยยเนาะ
ถึงแล้ววว China town แต่เราไม่เข้าไปอ่ะ คิดว่าคงไม่มีอะไรน่าสนใจเท่าไหร่
 
จุดมุ่งหมายต่อไปของเราคือร้านเค้ก! ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
แรงบันดาลใจมาจากเว็บนี้
 
 
แต่พอไปจริงๆแล้วร้านไม่มีอะไรเท่าไหร่เลยอ่ะ เล็กๆ
 
พอเข้าไปเค้กน้อยกว่าที่คิดเยอะเลย แต่ก็ไปสอยกลับมาสองชิ้น
 
 
 
แต่กลับมาถึงบ้านก็ละลายหมดและ เป็นมูสเค้กช็อกโกแลต พอกินไป เฮ้ยยยย มันหร่อยยยยยยจริง
 
และแล้ว ทริป Boston ในหนึ่งวันของเราก็จบแล้ววววววว รู้สึกว่าเอนจอยมากกกๆ (คือถ้าไม่หนุกคงไม่เสียเวลานั่งอัพหรอก๕๕๕)
 
Ps. ถ้าว่างอาจจะอัพทริปNY
Ps 2. นน.ขึ้นโว้ยยยยยยยอ้วนชิบหายยยยยยยยยยยยเลย